Omzien naar elkaar begint soms met een kop koffie

Op een rustige maandagochtend bij wijkontmoetingscentrum Jeanne d’Arc in ’t Harde komen een paar bezoekers binnen. De één schuift aan voor een kop koffie, de ander maakt even een praatje. Geen grote activiteit, maar gewoon even binnenlopen. En juist daar zit de kracht van een wijkontmoetingscentrum. 

Deze week is het de Week tegen Eenzaamheid, een mooi moment om stil te staan bij de kracht van ontmoeting. Op de wijkontmoetingscentra van Lelie zorggroep gebeurt dat het hele jaar door. Mensen uit de buurt komen er samen voor een kop koffie, een maaltijd, een activiteit of gewoon voor het contact met anderen. Juist die alledaagse ontmoetingen kunnen een groot verschil maken voor mensen die zich soms alleen voelen. 

Wendie Kroon is teamleider Ontmoeting & Dagbesteding op de Veluwe. Op verschillende locaties ziet zij hoe contacten ontstaan tussen bezoekers. “Je ziet dat mensen echt naar elkaar gaan omzien. Ze vragen bijvoorbeeld waar iemand is als diegene er een keer niet is. Of ze bellen elkaar even op. Dat vind ik mooi om te zien.” 

Het begint vaak heel eenvoudig. Mensen komen elkaar vaker tegen, raken aan de praat en leren elkaar kennen. Soms ontstaan daar contacten uit die verder gaan dan het wijkontmoetingscentrum. 

“De muren thuis zeggen niets terug”, zegt Wendie. “Juist daarom is het zo waardevol dat mensen een plek hebben waar ze anderen kunnen ontmoeten.”

De één komt graag voor een kop koffie of een gesprek, terwijl een ander liever meedoet aan een activiteit. Op de verschillende locaties worden bijvoorbeeld maaltijden georganiseerd en kun je samen kaarten, schilderen of zingen. 

"Dat laagdrempelige is belangrijk", vertelt Wendie. "Soms komen mensen eerst alleen even kijken wat we doen. Ze halen bijvoorbeeld een programmaboekje op. Misschien komen ze die eerste keer nog niet voor een activiteit, maar ze weten wel waar ze terechtkunnen. Vaak zie je dat ze later toch nog eens binnenlopen voor een kop koffie. Van daaruit groeit het verder. Ze raken in gesprek met anderen, gaan eens mee schilderen of sluiten aan bij een maaltijd. Op die manier ontstaat er langzaam contact." 

Iedere locatie heeft daarin een eigen karakter. Het programma ontstaat voor een groot deel vanuit wat bezoekers leuk vinden en waar behoefte aan is. 

Ook vrijwilligers maken deel uit van die ontmoetingen. Ze schenken koffie, helpen bij een activiteit, organiseren iets of schuiven gewoon aan voor een gesprek. “Het is soms al genoeg om er gewoon te zijn. Even naast iemand gaan zitten en een gesprek aangaan kan al heel veel betekenen”, zegt Wendie. 

Dat maakt een wijkontmoetingscentrum tot meer dan een plek waar activiteiten worden georganiseerd. Het is een plek waar mensen elkaar tegenkomen en waar iedereen op zijn eigen manier iets voor een ander kan betekenen. 

De Week tegen Eenzaamheid is een mooi moment om daar extra aandacht voor te hebben. Maar voor ontmoeting is het eigenlijk altijd een goed moment.