Op je 22e leidinggeven? "Mijn leidinggevende zei: jij kunt dit."
Toen Gisette haar opleiding verpleegkunde afrondde, begon ze met een baan in de gehandicaptenzorg. Al snel bleek dat dat niet de kant van de zorg was die het beste bij haar paste. Haar volgende stap zette ze bij Curadomi in Katwijk, onderdeel van Lelie zorggroep.
"Als beginnend verpleegkundige kwam ik best blanco binnen. Maar ik kwam in zo'n warm team terecht. Ik heb er ontzettend veel geleerd en het was ook gewoon gezellig. Dat eerste jaar heeft me echt gevormd. Ik ontwikkelde me niet alleen als verpleegkundige, maar kreeg ook echt passie voor het vak."
Achter iedere voordeur een ander verhaal
Wat Gisette het mooiste vindt aan werken in de thuiszorg? Dat mensen thuis veel meer zijn dan alleen een cliënt. "Je stapt echt iemands dagelijks leven binnen. Iemand is niet alleen patiënt, maar ook gewoon een mens met een eigen verhaal. Je mag daar even onderdeel van zijn. Natuurlijk lever je medische zorg, maar je kunt ook aandacht en liefde geven. Juist doordat je mensen vaker ziet, bouw je een band op. Dat vind ik het allermooiste."Geen werkdag is hetzelfde. Soms zijn het kleine, waardevolle gesprekken. Soms vraagt een situatie om snel handelen. "Een paar weken geleden stond ik bij een cliënt voor de deur. We hoorden haar roepen, maar konden niet naar binnen. De familie was op vakantie en niemand had een sleutel. Uiteindelijk heeft de politie de deur moeten openbreken. Ze bleek al uren op de grond te liggen. Dat zijn heftige momenten, maar juist dan kun je echt iets betekenen."
"Je kunt echt verrast worden door hoeveel plezier en voldoening je uit je werk haalt."
Een onverwachte stap
Na een jaar in Katwijk veranderde er ook privé veel. Gisette trouwde en verhuisde naar Ridderkerk. "Voor mij was het heel logisch om eerst binnen Lelie zorggroep te kijken naar een nieuwe baan. De vacature in Ridderkerk sprong er meteen uit. Dat is uiteindelijk ook de enige sollicitatie geweest die ik heb gedaan."Daar wachtte opnieuw een verrassing. Er kwam een vacature vrij voor een teamleider. "Mijn eerste gedachte was: dat is niets voor iemand van mijn leeftijd." Tot haar eigen leidinggevende uit Katwijk haar aansprak. "Ze zei direct: 'Jij kunt dit. Je moet gewoon solliciteren.' Dat duwtje in de rug had ik echt nodig."
Dicht bij je collega's
Inmiddels werkt ze als teamcoördinator in Ridderkerk, en draait ze ook nog routes mee in de wijk. Juist die combinatie maakt haar volgens eigen zeggen een betere leidinggevende. "Ik sta letterlijk tussen mijn collega's. Ik loop tegen dezelfde dingen aan als zij. Daardoor weet ik wat er speelt en begrijpen we elkaar."Leeftijd ziet ze daarbij niet als doorslaggevend. "Een leidinggevende functie hangt niet aan een getal. Natuurlijk moet je ervaring opdoen, maar dat geldt of je nu 22 bent of 40. Het belangrijkste is dat je dichtbij je medewerkers blijft, eerlijk bent als iets niet goed gaat en samen blijft zoeken naar oplossingen."
Werken met waardering
Het werken met waardering is voor Gisette heel duidelijk terug te zien in de aanmoediging van haar leidinggevende om te solliciteren op een baan als teamcoördinator: "Dat iemand in mij zag dat ik deze stap kon zetten, gaf ontzettend veel vertrouwen."Die waardering ervaart ze ook iedere dag bij cliënten. "Je bent vaak aanwezig in een kwetsbare periode van iemands leven. Soms is een arm om iemand heen slaan net zo belangrijk als de verpleegkundige zorg die je verleent. Als je merkt dat iemand daar echt door geholpen is, dan geeft dat ontzettend veel voldoening."
Gewoon proberen
Als ze één advies mag geven aan zorgprofessionals die twijfelen over een volgende stap, is het eenvoudig. "Ga niet altijd af op je eerste gevoel. Soms moet je iets gewoon proberen. Ik had ook niet gedacht dat ik op mijn 22e leiding zou geven. Of dat ik de thuiszorg zó leuk zou vinden. Je kunt echt verrast worden door hoeveel plezier en voldoening je uit je werk haalt."
Auteur Christine Slings
Beeld privécollectie Sandra