Terugblik op webinar over humor en Korsakov

Meneer lacht terwijl hij aan de werktafel zit en bezig is met zijn zelfgemaakte klusproject

Datum 7 januari 2026

Humor kan een krachtig middel zijn, ook in de zorg voor mensen met het syndroom van Korsakov. Maar wat maakt iets eigenlijk grappig? En hoe kan humor een positieve invloed hebben op het welzijn van bewoners en de relatie tussen zorgverlener en cliënt?

Madelijn Strick, sociaal psycholoog en hoofddocent aan de Universiteit Utrecht, nam ons tijdens dit webinar mee in de wereld van lachen en plezier. Ze belichtte humor in de klinische praktijk, met aansprekende voorbeelden van plezier en interactie met bewoners met het syndroom van Korsakov.

Vanuit de webinar-chat

Voorbeelden van humor uit de zorg

"Ik ben ooit door de opnamecoördinator gevraagd om overleg te voeren met 'Dokter de Leeuw', waarna ik Burgers Zoo aan de lijn kreeg."

"Een bewoner had een winterjas gekregen. Waar hij complimenten over kreeg. Hij zei, in de zomer krijg ik een bikini, let maar op!"

"Heb je ooit een Opel Corsa gehad? Ja? Heb je daarin ook koffie gedronken? Ja? Dan heb je zelf ook Korsakoffie!"

"Er was een Feyenoord-sjaaltje van een bewoner kapot gegaan. Zei collega: nou, volgende keer een Ajax sjaaltje?"

"Een man met een katheter die daarmee in zijn hand naar me toe loopt. "Ik heb het maar even doorgeknipt, het zat zo in de weg...."

"Als logopedist ben ik vaak in gesprek met mensen over het risico van verslikken en stikken. Ik zeg dan vaak: Verslikken kun je vaker doen, maar stikken kun je maar een keer doen!"

"Pasgeleden brand op de locatie gehad. De week erna reageerde een bewoner: nou, dat nieuws ging als een lopend vuurtje. En gelukkig is 't nu brandschoon op de afdeling."

"Ik was een bewoonster van 90 jaar aan het helpen met het aantrekken van haar panty. Dat is voor mij (man) een behoorlijke issue. Op een geven moment zegt zij: Kom op, trekken, het is je moeder niet!!!"

"Ik had een bewoner die geen schoon ondergoed aan wilde doen. Dan zei ik: "Je hebt 'm vorig jaar met kerst al omgedraaid. Hup, nu een schone aan."

"Bij het aanbrengen van balsem vroeg ik aan een demente man: "Zal ik u balsemen?" Waarop hij zei: "Nou, liever niet."

"Ik hielp een client met Parkinson bij het eten, ze heette Ellen. Het duurde erg lang en vroeg best wat geduld, waarop ik op een gegeven moment zei: "Dit duurt wel Ellen-lang, zeg. Waarop ze zich vervolgens verslikte door het lachen."

"Ik ben geestelijk verzorger en vorige week vroeg een bewoner waar ik de volgende keer voorga. Ik zeg: in de Heemhof. Zij reageert verbaasd en zegt: In de hemel? We lachen er samen om. Doe nog maar even niet..."