Het is een gezellige drukte in de aula van het vakcollege Rijnmond op donderdag 19 maart. Cliënten, (oud-)collega's en andere belangstellenden ontmoeten elkaar. Tijdens een feestelijke bijeenkomst staan ze stil bij mooie herinneringen en ontmoetingen van 25 jaar Curadomi in Katwijk.

Wat is er bijzonder aan het werken in Katwijk? Het valt de collega’s op dat er veel mantelzorg geboden wordt. Er is veel betrokkenheid en oog voor elkaar. Teamcoördinator Elisabeth van der Bent-van Duijn ziet dat ook terug bij de collega’s: “We staan voor elkaar klaar en zijn betrokken bij de leuke en moeilijke fases van ons leven. Zowel privé als op het werk.”

Hoe is Curadomi thuiszorg in Katwijk ontstaan? Marry Chin-Chan-Sen (62), medewerker van het eerste uur, bezoekt in het najaar van 2000 de EO familiedag. Ze spreekt daar een medewerker van Curadomi. In de folder die ze krijgt, staat een kaart met de teams van Curadomi. “Ik vroeg me af: waarom is er geen team in Katwijk?” Marry trekt de stoute schoenen aan en heeft een gesprek met de directeur van Curadomi. Als ze minimaal acht collega's vindt, kan ze starten met een thuiszorgteam in Katwijk. Een maand later heeft ze elf toekomstige collega's gevonden. “Vooral oud-collega’s uit het gebedsgroepje.” Met een groepje christelijke voormalige collega's had Marry een gebedsteam opgericht. Een deel van deze groep was enthousiast om mee te werken aan een christelijke thuiszorg.

Marry geniet erg van het contact met cliënten en houdt ervan om oplossingen te bedenken. Ze noemt het voorbeeld van een meneer van tegen de 90 die een staaroperatie moet ondergaan. Meneer belt naar de bereikbaarheidsdienst, hij is erg onrustig en onzeker omdat hij zelf zijn ogen moet druppelen na de operatie. Marry besluit even bij hem langs te gaan en hem in alle rust de instructies voor het druppelen te geven. Dat is even een investering, maar uiteindelijk zorgt het ervoor dat meneer de komende vier weken zelf goed zijn ogen gaat druppelen en voor minder kans op complicaties. Meneer is opgelucht en dankbaar: “Wat ben ik toch blij met jou!”

Marry werkt inmiddels al 35 jaar in de thuiszorg. Ze begon haar loopbaan in het ziekenhuis, waar ze werd opgeleid als verpleegkundige. Na tien jaar stapte ze over naar de wijkverpleging. In al die jaren heeft ze veel zien veranderen. “Vroeger waren we vooral gewend om gewoon zoveel mogelijk zorg te geven,” vertelt ze. “Als iemand hulp nodig had, dan deden wij dat.” Tegenwoordig ligt de nadruk veel meer op zelfredzaamheid en reablement: mensen ondersteunen zodat ze zoveel mogelijk zelf blijven doen. “Dat is echt een andere manier van denken en werken.”

Het werk in de wijk is best solitair. Als verpleegkundige in de wijk ben je veel alleen op pad, van cliënt naar cliënt. Daarom vindt Marry het fijn dat er een team is waarop je kunt terugvallen. Ze is een teammens. “Ik ben blij dat er collega's zijn. Je kunt van elkaar leren, ervaringen delen en elkaar steunen.” Ze waardeert de betrokkenheid van haar collega’s. In de loop der jaren heeft ze de organisatie zien groeien. Vroeger was het klein en overzichtelijk, nu is het een stuk groter geworden. Toch koestert ze nog steeds de dingen die haar altijd hebben aangesproken. “Ik hou van kleinschaligheid,” zegt ze. “En ik vond die platte structuur altijd prettig. Dat maakte het makkelijk om met elkaar in gesprek te blijven.” 

Natuurlijk waren de afgelopen 25 jaar niet alleen maar gemakkelijk. Zoals in elke organisatie waren er ook momenten van verandering en uitdaging. Maar wat voor haar altijd het verschil maakte, was de manier waarop mensen met elkaar omgingen. “Het is niet altijd alleen maar leuk geweest,” zegt ze eerlijk. “Maar er was gelukkig altijd respect en open communicatie.”

Hoewel Marry geen Katwijkse is, ze woont in Noordwijk, is ze voor veel mensen een bekende. Ze bezoekt alle cliënten op de fiets. Ze heeft daardoor al vier keer de aarde rondgefietst: zo'n 160.000 km. Ze hoopt de komende jaren nog veel kilometers te fietsen. Wie weet... een vijfde keer rond de aarde.