Rummikub bij de één, lezen bij een ander, breien bij Leo en Tineke, thuis puzzelen en boodschappen die iemand uit de kerk voor haar regelt… Susan van den Berge (83) uit Barendrecht wordt omringd door een warm netwerk van vrijwilligers en professionals. Samen hebben zij één helder doel: ervoor zorgen dat Susan zo lang mogelijk, én met plezier, in haar eigen vertrouwde huis kan blijven wonen.

Bij Lelie zorggroep doen we het samen. Dat betekent: vertrouwen op professionals, maar ook op de kracht van mantelzorgers, vrijwilligers, buren en kerkleden. Wanneer alle schakels met elkaar verbonden raken, ontstaat een netwerk dat iemand draagt. Het verhaal van Susan laat zien hoe zo’n netwerk eruitziet wanneer het écht werkt. We spraken met haar, samen met nicht Pia die haar administratie doet, met Leo en Tineke bij wie ze regelmatig eet, en met de professionals van Agathos (onderdeel van Lelie zorggroep).

Susan heeft een lichte verstandelijke beperking. Structuur, overzicht en vertrouwde gezichten zijn daarom belangrijk voor haar. Toen haar tantes - met wie ze jarenlang samenwoonde - overleden, stond ze voor het eerst in haar leven alleen. Gelukkig bleef dat niet zo. Via familie, kerkleden en buren ontstond er stap voor stap een netwerk dat haar dagen vulde met een sociaal ritme. Ze houdt zelf haar agenda bij en past afspraken aan wanneer dat nodig is. Dat geeft haar houvast en zelfstandigheid.

Voor haar nicht Pia Dirks is zorgen voor Susan vanzelfsprekend. "Ze voelt als een zus,” vertelt ze. Pia regelt de administratie, financiën en is achterwacht voor praktische of medische vragen. Wat haar het meest verbaast, is hoe groot het netwerk rondom Susan is geworden. Mensen rijden haar naar afspraken, ontvangen haar wekelijks voor koffie of een maaltijd, doen haar boodschappen of helpen in de tuin. Anderen zorgen dat Susan veilig aankomt in de kerk en weer thuisgebracht wordt. “In mijn eentje zou ik dat nooit kunnen. Iedereen doet iets anders en daardoor ontstaat er een geheel. Dat vind ik heel bijzonder.”

Leo en Tineke Smit kennen Susan al bijna haar hele leven. “Onze families waren bevriend en zagen elkaar in de kerk,” vertelt Tineke. In 2015 reageerden ze op een oproep in het kerkblad en sindsdien komt Susan om de week bij hen eten. Het bezoek is niet altijd feest. Chili con carne staat niet meer op het menu: “bruine bonen lust ik écht niet!”. Maar bami en hutspot vallen in de smaak. "Ze kijkt er echt naar uit,” vertelt Leo. “En om half tien 's avonds komt dan die diepe zucht: ‘De tijd is weer voorbij...’.”  

Voor Leo en Tineke is vrijwilligerswerk meer dan geven. Na een tijd van verlies bracht het ritme van Susans bezoeken structuur en betekenis terug in hun leven.

Naast familie en vrijwilligers zijn er de professionals van Lelie zorggroep die het netwerk versterken. De wijkverpleegkundige en hulp bij huishouden van Agathos thuiszorg en de hulpverlener van Agathos hulpverlening vullen elkaar goed aan. Marleen van Bennekom, hulp bij het huishouden, komt om de twee weken. “Susan legt zelf de schoonmaakdoekjes al klaar,” vertelt ze. “We hebben een warme band. Ze is dankbaar en dat maakt het fijn werken.”

Door de samenwerking met Agathos hulpverlening worden kleine signalen snel opgepakt. Henny de Ruiter, intensief ambulant hulpverlener, vormt de verbindende schakel. “Ik heb de helikopterview,” vertelt ze. “Ik signaleer, denk vooruit en schakel mantelzorg of vrijwilligers in wanneer dat nodig is.” Zo groeit het netwerk mee met Susans behoeften.

Wijkverpleegkundige Anke Langeweg komt wekelijks voor de douche- en medicatiezorg. “Het is bijzonder hoeveel mensen om haar heen staan,” zegt ze. “Iedereen was vanuit zijn eigen hoek betrokken, maar door samen te zitten, leer je elkaars rol kennen. Dat maakt het netwerk nóg sterker.”
Bij Susan wordt zichtbaar hoe waardevol een levendig netwerk is. Het brengt veiligheid, structuur, gezelligheid en nabijheid.
En Susan? Zij is dankbaar: “Ik waardeer altijd dat er mensen om mij heen staan.”