Als Anna Mensink de kamer van mevrouw Henny Binnekamp binnenloopt, verandert er iets in de ruimte. Henny’s gezicht licht op en Anna glimlacht terug. Een vanzelfsprekende warmte die ontstaat bij mensen die elkaar goed kennen. De sfeer tussen hen is warm en vertrouwd, vol kleine grapjes. “Het voelde meteen goed,” zegt Henny, terwijl Anna instemmend knikt.  “We kennen elkaar inmiddels erg goed.” 

Henny groeide op in ’t Harde, trouwde met Henk en kreeg vier dochters, negentien kleinkinderen en vijftien achterkleinkinderen. “Ze wonen allemaal dichtbij, dat is een rijkdom.”

Zaterdag
Al vier jaar woont Henny in verpleeghuis Mariposa. Tot 2022 woonde ze samen met haar man in hun eigen huis. Na een aneurysma en terugkerende longontstekingen ging dat niet meer. “Toen ben ik hier gekomen. Gelukkig dichtbij, Henk kwam elke dag.” Iedere zaterdag ging Henny naar ‘huis’, waar het hele gezin samenkwam. “Zaterdag is de mooiste dag van de week.” 

Henk woonde later zelf ook een paar weken in Mariposa, een verdieping hoger. “Dat was een fijne tijd, je zag elkaar zo makkelijk.” In 2024 overleed hij.

Eigen 
Anna werkt al acht jaar in Mariposa. Ze begon er als stagiair, bleef hangen en groeide door tot verpleegkundige en EVV’er. “Tijdens stages merkte ik dat de oudere doelgroep bij me past. Lekker ouwehoeren met hen, daar geniet ik van,” zegt ze met een brede lach. Wat haar zo raakt in Henny? 

“Hoe oud ze ook wordt, ze weet altijd precies wat er speelt. Ze is gezellig, je kunt met alles bij haar terecht. Soms zit ik veel te lang bij haar te kletsen.” Henny glimlacht: “Ze is een lieve meid. Ik kan goed met haar. Het voelt eigen.” Samen hebben ze veel meegemaakt. Ze denken terug aan de tijd dat ze Henk bezochten in Anna’s auto. “Mevrouw kwam niet boven het raam uit,” lacht Anna. Ook gaan ze graag op pad met de rolstoelfiets, naar het tuincentrum of langs haar dochters. “Dat zijn dierbare momenten.” Anna weet dat Henny soms streng voor zichzelf is en niet snel iets zegt. “Daar let ik extra op.”

Identiteit
De christelijke identiteit in het verpleeghuis speelt voor Henny een belangrijke rol. Ze gaat graag naar de weeksluiting en Bijbelkring. Op zondagochtend komt één van haar kleinzoons altijd een online kerkdienst aanzetten. “Dan krijgt hij altijd een rol Mentos,” zegt ze met twinkelende ogen. 

Hoe ze hun contact in één woord zouden omschrijven? Henny denkt even na. “Vertrouwd.” Anna vult aan: “Ja, dat is het precies. We kennen elkaar door en door.” En de toekomst? “Gewoon zo doorgaan,” zegt Henny. “Met fijne gevoelens.”