Palliatieve zorg: passende zorg tot het eind van je leven

Zingeving

Curadomi biedt thuiszorg en aanvullende specialistische zorg, zoals die van de palliatieve zorgverpleegkundigen. Jenneke, Jannie en Lara werken samen met de wijkverpleging en gaan op bezoek bij cliënten die daarvoor in aanmerking komen. Ook bezoeken zij nieuwe cliënten die zich aanmelden nadat zij uit het ziekenhuis zijn ontslagen. Jannie: “Het belangrijkste vind ik: luisteren naar wat er nodig is om te kijken hoe je tot een mooie afronding van het leven komt.’”

Lara herkent dat. “Palliatieve zorg is voor mij ‘er zijn’. Aandacht hebben voor wat belangrijk is voor de cliënt en naasten. Luisteren naar wat zin geeft aan het leven, waaraan behoefte is en daarop aansluiten. Vroegtijdig in gesprek gaan over gewenste zorg voor nu en voor de toekomst. Niet om hoop te ontnemen, maar om ruimte te geven om bewust keuzes te kunnen maken.”

Jenneke vertelt over een situatie die haar bijbleef: “Ik bezocht een mevrouw die erg somber was en geen zin meer had in het leven. Toen ik doorvroeg, bleek ze veel lichamelijke klachten te hebben, zoals ernstige obstipatie, maar ook veel zorgen over haar zoon die verder weg woont. Door erover te praten, kon ze haar zorgen uiten en dat bracht verlichting. Ook kon ik haar daardoor praktisch helpen. Soms hebben mensen moeite om over hun gevoelens te praten, maar door goed te luisteren en de tijd te nemen, kunnen we hen helpen.”

Verschil maken

De verpleegkundigen vinden het mooi om juist in deze fase het verschil te kunnen maken. Jannie: “Het is verdrietig als iemand gaat sterven en je afscheid moet nemen. Maar het samen oplopen met iedereen die om de cliënt heen staat, maakt het ook mooi, midden in het verdriet. We kunnen er zijn voor een ander, met onze kennis en kunde.” Ze herinnert zich een bijzonder moment bij een cliënt: “Een meneer wilde graag nog een laatste keer naar het huis van zijn zoon, maar dacht dat dat niet mogelijk was. Toen ik hem vertelde over de wensambulance, konden we dat toch regelen. Hij kon afscheid nemen en dat gaf hem rust.” Jenneke: “Daardoor kunnen wij bijdragen aan de kwaliteit van leven”.  Jannie vult aan: “Een meneer kwam met ernstige rugklachten in het ziekenhuis en bleek uitgezaaide kanker te hebben. Hij zou binnen een paar maanden overlijden. Dan is het de kunst: hoe gaan we dit zo goed mogelijk doen, zodat iedereen op een goede manier afscheid kan nemen?”

Ook Lara ervaart hoe bijzonder deze begeleiding kan zijn. “Door het gesprek bij de cliënt thuis aan te gaan, zie je hoe iemand leeft en wie en wat belangrijk is. Dat maakt het werken in de eerste lijn voor mij bijzonder. Na een kennismaking willen cliënten vaak een vervolg geven aan de huisbezoeken. Het is waardevol om op deze manier mee te lopen tot in de laatste levensfase, met oog voor naasten en in samenwerking met de betrokken zorgverleners.”

Er zijn ook acute situaties. Jannie: “Soms komt iemand direct uit het ziekenhuis in een terminale fase. Dan is het onze taak om te zorgen dat alles op zijn plek valt, van medische zorg tot het regelen van hulpmiddelen zoals een medicatiepomp of koppelbed, zodat familie dichtbij kan zijn.”