“Met een klein moment kun je iemands hele dag mooier maken”

Als zorgmedewerker kent Melanie van Kolthoorn (26) uit Elburg het leven in het verpleeghuis van dichtbij. Als verpleegkundige in opleiding leert ze iedere dag hoe belangrijk goede zorg is. Maar voor Melanie gaat betrokkenheid een stap verder. Naast haar werk als verpleegkundige bij De Bunterhoek in Nunspeet zet ze zich vrijwillig in voor een bewoonster met een wandeling, een kopje thee of gewoon een goed gesprek. Ze is er niet alleen voor mevrouw, maar ook voor haar echtgenoot.

"Ik hoop dat mensen door dit verhaal zien dat je met een klein moment iemands hele dag mooier kunt maken," vertelt Melanie.

Melanie volgt de opleiding Verpleegkunde aan Landstede in Zwolle, waar ze inmiddels in haar laatste studiejaar zit. Vrijwilligerswerk is voor haar niet nieuw. Al sinds haar negentiende zet ze zich op verschillende manieren in voor anderen.

"Ik deed eigenlijk altijd al vrijwilligerswerk naast mijn werk. Toen ik hier kwam werken, had ik veel contact met mevrouw en haar man. Later ging ik voor mijn opleiding op een andere afdeling werken, maar ik merkte dat ik het contact graag wilde behouden. Zo zijn we er eigenlijk ingerold en heb ik mij uiteindelijk officieel aangemeld als vrijwilliger."

Wat de band bijzonder maakt? Daar hoeft Melanie niet lang over na te denken. "De klik is er gewoon. We begrijpen elkaar vaak zonder veel woorden. Ik heb meestal niet veel nodig om te zien hoe het met mevrouw gaat. Ze hoeft niet altijd uit te leggen wat er speelt. Soms merk ik dat ze behoefte heeft aan wat afleiding of aandacht en dan probeer ik daar iets in te betekenen."

Ook meneer ziet dat terug. "Ze ziet het gewoon," zegt hij lachend. "Dat komt misschien ook doordat ze zelf in de zorg werkt. Als Melanie is geweest, merk ik vaak meteen dat mijn vrouw ervan heeft genoten. Dan vertelt ze erover en zie je dat het haar goed heeft gedaan."

Samen ondernemen ze van alles: wandelen, een ritje op de duofiets, een ijsje in het dorp of samen winkelen voor nieuwe kleding. "Ik weet inmiddels een beetje wat mevrouw mooi vindt," vertelt Melanie. "We zoeken samen dingen uit en maken er een gezellig moment van."

Maar niet iedere ontmoeting hoeft een uitje te zijn. "Dat vind ik juist zo mooi aan vrijwilligerswerk. De drempel ligt heel laag. Soms drinken we een kop thee en zitten we gewoon te praten. Je hoeft niet altijd iets te doen om iets te betekenen." 

Voor meneer betekent de betrokkenheid van Melanie veel. Hij bezoekt zijn vrouw vrijwel dagelijks en is nauw betrokken bij haar leven in De Bunterhoek. "Ik vind het geweldig," vertelt hij. "Vanaf het begin hadden we een goede klik. We kunnen fijn met elkaar praten en ik weet dat mijn vrouw geniet van de aandacht die ze krijgt."

Melanie ziet nog een andere meerwaarde. "Ik sta er een beetje tussenin. Ik ben geen familie en ook niet haar verzorgende op de afdeling. Daardoor kan mevrouw soms dingen tegen mij zeggen die ze misschien niet altijd bij familie neer wil leggen. Dat maakt het contact voor haar soms ook prettig."

Soms reageren collega's verbaasd als Melanie vertelt dat ze naast haar werk ook nog vrijwilligerswerk doet. "Dan zeggen ze weleens: 'Heb jij daar tijd voor?' Maar vaak gaat het maar om een half uur of een uurtje. Natuurlijk moet je er tijd voor maken, maar als je ziet wat het oplevert, is dat meer dan waard."

Het levert haarzelf ook iets op. "Ik ga hier zitten, drink een kopje thee en we hebben een gezellig gesprek. Daar word ik zelf ook ontspannen van. Soms merk ik dat mevrouw ergens mee zit. Dan maken we een wandeling, praten we wat en breng ik haar met een lach terug. Dat doet mij ook goed."

Als Melanie één boodschap zou mogen meegeven, hoeft ze daar niet lang over na te denken. "Ik denk vooral dat je met iets heel kleins iets heel groots kunt brengen. Voor mij is het misschien maar een half uur van mijn dag, maar voor iemand anders kan het het hoogtepunt van de dag zijn. Als je je daarvan bewust bent, kun je veel meer betekenen dan je misschien denkt."